سخن شاعر دربارهء نسب و تبار خويش مدنى در سلوة الغريب گفته است : در ذكر شجرهء نسب ما فايده‌اى است كه به طور مختصر به آن مىپردازم ، و آن اينكه در پشت جلد كتابى از كتابهاى پدرم ، به خط سيد صدر الدين محمّد واعظ ، پسر منصور غياث الدين ، پسر محمّد صدر الدين ، پسر منصور غياث الدين كه جد ما بوده است ، چنين خواندم : ابو الحسن و ابو زيد على بن محمّد خطيب حمّانى « 1 » پسر جعفر ابو عبد اللّه شاعر ، يكى از اجداد ما گفته كه او جد من است ، آنگاه او را در نسب خود وارد كرده ، و اين‌چنين گفته است : من صدر الدين محمّد واعظ ، پسر ناصر الشريعه منصور ، پسر محمّد صدر الدين ، پسر منصور غياث الدين ، پسر محمّد ، پسر ابراهيم ، پسر محمّد ، پسر اسحاق ، پسر على ، پسر عربشاه ، پسر امير انبه ، پسر اميرى ، پسر حسن ، پسر حسين عزيزى ، پسر على نصيبينى ، پسر زيد اعثم ، پسر على حمّانى ، پسر محمّد ، پسر جعفر ، پسر محمّد ، پسر محمّد ، پسر زيد شهيد ، پسر على بن ابى طالب عليه السّلام هستم . اين متن سخن اوست ، و من مىگويم : اين على بن محمّد حمّانى ، وارد در نسب ما نيست ، بلكه نسب او نيز به زيد شهيد منتهى مىشود . او همان على ، پسر محمّد خطيب ، پسر جعفر ، پسر عبد اللّه شاعر ، يكى از اجداد ما ، پسر محمّد ، پسر محمّد ، پسر زيد شهيد بوده است . علت اينكه سيد صدر الدين در اين اشتباه و خطا افتاده ، اين است كه برخى اسمها تشابه دارند ، زيرا جعفر جد سيد على حمّانى مذكور است كه صدر الدين او را پسر احمد سكين پنداشته ، در حالى كه او ابو احمد سكين بوده كه او را با پسرش اشتباه گرفته است ، چرا كه نام پسر او نيز به طورى كه در نسب‌نامه ذكر شد ، جعفر بوده است . بدين‌ترتيب آشكار مىشود كه محمّد بن زيد شهيد كه كوچك‌ترين فرزند پدرش بوده است ، چندين پسر داشته كه از آن جمله است پسرش محمد ، و پس از او ابو عبد اللّه جعفر شاعر ، و پشت سر ابو عبد اللّه جعفر سه پسر به نامهاى محمّد خطيب كه همان پدر سيد حمانى

--> ( 1 ) . شرح حال اين شخص در الغدير ( متن عربى / چ 2 ) : 3 / 57 - 69 .